Το τέλος του Fame Story 3

Το Fame Story 3, η εξαμηνιαία λατρεία που έγινε συνήθεια, επιτέλους τέλειωσε, και όχι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Έχοντας γίνει απαραίτητο στοιχείο του νεοέλληνα των 00’s, η “μουσική Ακαδημία” έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση τάσεων, συνηθειών ακόμα και συνειδήσεων, αλλά και αντίληψεων ως προς τα μουσικά δρώμενα της “pop-λαϊκής” μουσικής σκηνής και βιομηχανίας.
Το τελευταίο Fame Story in Concert, με μοναδική εξαίρεση την κακή οργάνωση και τους τηλεοπτικούς του ιταλού σκηνοθέτη του, συγκέντρωνε όλη την ουσία των μέχρι τώρα κυριακάτικων show. Είδαμε “μεγάλους έλληνες star” να ντρέπονται επειδή στα τραγούδια τους οι “μαθητές της ακαδημίας” που τους συνόδευσαν τα πήγαν καλύτερα από εκείνους! Είδαμε μία κριτική επιτροπή να “γλείφει” τους κρινόμενους παίκτες χάρην της συμπάθειας του τηλεοπτικού κοινού! Είδαμε τους παλιούς φεϊμστορίτες να δικαιώνουν τον λόγο που το κοινό τους απέρριψε! Είδαμε, γενικώς, την τεχνητή γκλαμουριά, το στυγνό μάρκετινγκ και τον νεοελληνικό πολιτισμό σε όλο του το μεγαλείο.

Φυσικά, τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται χλευαστικά: ίσως και να είναι! Παρόλο που η ποιότητα της παραγωγής και των παικτών, ακόμη και της κριτικής επιτροπής ήταν καλύτερη από κάθε προηγούμενου παιχνιδιού, το Fame Story “κάηκε” από την ίδια του την ματαιοδοξία. Κάθε κυριακάτικο show δικαίωνε τις τηλεθεάσεις του, κυρίως ως προς το καλλιτεχνικό μέρος: τα τραγούδια καλοστημένα και με τουλάχιστον την προσπάθεια των παικτών να είναι υπεραρκετή για να χαρακτηριστεί η ερμηνεία τους αξιοπρεπής. Η σκηνοθεσία και το τεχνικό μέρος εξίσου φιλόδοξο. Παρόμοια show και πλάνα μόνο σε ένα γνήσιο ιταλικό show θα βλέπαμε και οι εικόνες θυμίζανε τις παλιές καλές μέρες που ο Έλληνας καθόταν στην τηλεόρασή του να δει υπερθεάματα.

Όμως, η ματαιοδοξία του Fame Story, η έπαρση των συντελεστών και η τυποποίηση της αγάπης του κόσμου ήταν πέρα από εμφανής και μπορεί βραχυπρόθεσμα να έφεραν την υψηλή ένταση ενασχόλησης με το φαινόμενο, αλλά μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει στον κορεσμό και γιατί όχι τον εκφυλισμό του. Η παρουσιάστρια που φωτογραφικά ήταν άψογη για τον ρόλο της, αλλά “ερμηνευτικά” υπερβάλουσα και περιττή. Η κριτική επιτροπή προσπάθησε να επιδειχθεί, να υπονομεύσει τον ρόλο των άλλων “οργάνων” του παιχνιδιού και να ιδιοποιηθεί το “νταβαντούρι” γύρω από το παιχνίδι. Όλα αυτά σίγουρα δεν προσέφεραν και πολλά στον ανερχόμενο τηλεοπτικό θεσμό.

Μοναδικό, ίσως, αψεγάδιαστο στοιχείο του όλου θέματος ήταν η σεμνή και περιεκτική παρουσία των διδασκόντων. Όχι μόνο βοήθησαν κάποια ταλαντούχα παιδιά να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους και να εκμεταλλευτούν τις δεξιότητές τους, αλλά ταυτόχρονα δίδαξαν τον κόσμο να δει ότι υπάρχει ήθος και επαγγελματισμός στην διεφθαρμένη ελληνική νύκτα, και τον έκαναν να απαιτεί αυτά τα στοιχεία.

Βέβαια, ένα ακόμη σημαντικό αρνητικό στοιχείο του Fame Story είναι η τεράστια εμπιστοσύνη που έδινε στον κόσμο. Μια βασική αρχή της ψυχολογίας μαζών είναι ότι η μάζα είναι ηλίθια. Μία παραγωγή που εμπιστεύεται την κορυφαία στιγμή της σε κάτι ηλίθιο είναι καταδικασμένη να αποτύχει, μακροπρόθεσμα. Κι αυτό, γιατί η παραγωγή δεν μπόρεσε πραγματικά να ελέγξει ποτέ την μάζα. Υπέβαλε τάσεις και προσαρμοζόταν στις ορέξεις μίας διψασμένης και ανελέητης ψυχασθενούς μάζας. Για να μην φανούν τα γραφόμενα χαιρέκακα και εμπαθή, μία υπόθεση εργασίας: αν το Fame Story 3 έκρινε την ελληνική συμμετοχή στην Eurovision, πόσο σίγουροι θα αισθανόμασταν στέλνοντας τον Περικλή?

Παρόλα αυτά, το Fame Story (και στις τρεις παραγωγές του) συνέβαλε θετικά, χωρίς καν να το διαφημίσει: στην διεύρυνση των ακουσμάτων των νεοελλήνων: έφερε τους νέους, κυρίως, ακροατές σε επαφή με μουσικά είδη που αγνοούσαν, υποτιμούσαν ή και περιφρονούσαν. Χάρη, στο Fame Story τραγούδια από την Ιταλία και την Γαλλία, από musicals, από ελληνικές οπερρέτες, από μεγάλους “ποιοτικούς” συνθέτες, από άλλες πιο ανήσυχες εποχές, έγιναν της μόδας, τραγουδήθηκαν και έμειναν στις μνήμες της νέας γενιάς.

Αναμένουμε να δούμε την εξέλιξη των επόμενων παραγωγών, και ειλικρινά ελπίζουμε να εξελιχθούν σε έναν κορυφαίο και ποιοτικό θεσμό, που εκμεταλλευόμενος την υψηλή δημοτικότητά του, θα συνεισφέρει αν όχι στην βελτίωση της κουλτούρας μας, αλλά τουλάχιστον στην διεύρυνσή της.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *