Τελικά οι αρχές ίσως να είναι δύσκολες…

Μπορεί η αρχή των μόνιμων στηλών να μην ήταν αυτή που θέλαμε: τεχνικά προβλήματα άσχετα προς αυτές, προβλήματα στην παροχή Internet DSL που κορυφώθηκαν σήμερα με πολύωρες διακοπές σε πολλά σημεία της χώρας, μεταξύ των οποίων και η Ρόδος. Μην ανησυχείτε, όμως, θα πάρετε ακριβώς ότι σας χρωστάμε: δύο άρθρα με αξιοπερίεργα, δύο Top12, δύο άρθρα για κινηματογράφο κ.τ.λ. την εβδομάδα που μας έρχεται. Αλλά, ας επικεντρωθούμε στο τι κέντρισε την προσοχή μας την εβδομάδα που μας πέρασε…

Έχει φθινοπωριάσει για τα καλά πλέον, καθώς την προηγούμενη εβδομάδα νιώσαμε τις πρώτες δροσιές του Οκτώβρη, τον βροχερό καιρό κ.ο.κ. Έξαρση και στις ιώσεις: μικροί, μεγάλοι, ακμαίοι ή ασθενείς, πολύς κόσμος ταλαιπωρείται από συνάχι, βήχα και πυρετό: μεταξύ αυτών και ο γράφων! “Κακοκαιρία” και “ιώσεις” είχαμε εδώ και καιρό στο πολιτικό σκηνικό: το Βατοπαίδι, ο Ρουσσόπουλος, η Ολυμπιακή, η οικονομική κρίση και τόσα άλλα, σοβαρά και μη, απασχολούν τα “έγκυρα” δημοσιογραφικά γραφεία, άρα λογικά αφορούν και τον κόσμο.

Το χειρότερο είναι ότι η δημοκρατία μας ταλανίζεται από μόνιμο χειμώνα με μία μόνιμη καταιγίδα να καλύπτει κάθε γωνιά της, ακόμη και σε μέρη γνωστά για την ηλιοφάνειά τους, όπως η Ρόδος. Η καταιγίδα αυτή λέγεται ενημέρωση και πραγματικά δεν νομίζω ότι τελικά βοηθάει, καθώς, όπως λέει και το όνομα της, μας παρουσιάζει τα trends της ημέρας. Οι ελάχιστες ηλιαχτίδες πραγματικής και αξιόπιστης πληροφόρησης χάνονται στα σύννεφα των “τηλεπαραθύρων”, στις βροντές των “σωτήρων του λαού” και τις αστραπές των δημοσκοπήσεων.

Πως να μην είναι, έτσι, άλλωστε; Όταν η σοβαρή δημοσιογραφική έρευνα βασίζεται συνήθως σε δελτία τύπου και “αξιόπιστες πηγές” από τα κάθε είδους πολιτικά γραφεία, σε συνδυασμό με ολίγην υπερβολήν και φαντασίαν, η πληροφορία χάνεται, όπως τα ελάχιστα κομμάτια κρέατος σε μακαρονάδα με κιμά: δεν τα διακρίνεις αλλά ξέρεις ότι είναι κάπου εκεί…

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η υπόθεση του Βατοπαιδίου φαντάζει το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έπληξε την χώρα: Χρηματιστήριο, εξοπλισμοί, υποκλοπές, Πακιστανοί, Ζαχοπουλος, Siemens δεν αφορούν κανέναν πλέον… Ο Ρουσόπουλος είναι ξαφνικά το μαύρο πρόβατο, ή κατά ορισμένους το εύκολο θύμα για την υπονόμευση του Καραμανλή σε μία πλεκτάνη είτε από τους Μητσοτάκηδες είτε τους Αμερικάνους. Ταυτόχρονα, ο Γιώργος Παπανδρέου επιτέλους άρχισε να φαίνεται ηγέτης του ΠΑΣΟΚ. Απέκτησε, επιτέλους, την αποδοχή μέσα στο κόμμα του, κι ακόμα κι αν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις που φέρνουν το ΠΑΣΟΚ πρώτο παύσουν ή αραιώσουν όπως φαίνεται από την αντεπίθεση Καραμανλή, αυτή η πραγματική κι ενθουσιώδης συσπείρωση, αν συνοδευθεί κάποια στιγμή και με ουσία, θα γίνει ο μόνιμος βραχνάς της κυβερνητικής παράταξης.

Εν μέσω του φθινοπώρου ‘ή πρώιμου χειμώνα στο πολιτικό σκηνικό, έχουμε τους κάθε είδους ειδικούς να προσπαθούν να μας πείσουν για την εγκυρότητα των γνωμών και των προβλέψεών τους: εδώ πρέπει να τονίσουμε κάτι: γνώμη έχει μόνο ο ειδικός (εκ μορφώσεως ή πείρας) σε έναν συγκεκριμένο τομέα: όλα τα άλλα είναι απλά απόψεις, συχνά αφελείς, συχνότερα επικίνδυνες. Και παράλληλα, όλοι αυτοί οι μέγιστοι της πολιτικής εμπειρογνώμονες είναι ταυτόχρονα εισαγγελείς, δικαστές αλλά όχι εκτελεστές. Δεν μπορώ να διανοηθώ, πόσο πίσω είμαστε σαν χώρα στην κούρσα της δημοκρατικής ωριμότητας, όταν ακούμε το στερεότυπο “όποιος καταχράστηκε δημόσια περιουσία να πάει σπίτι του”! Ποιο σπίτι του, αγαπητοί μου; Στην φυλακή ποιος θα πάει; Εγώ που τον ψήφισα;

Ένα μεγάλο highlight ήταν κι η επάνοδος του Λάκη Λαζόπουλου. Ως γνήσιος δέκτης των συναισθημάτων του απλού κόσμου κατάφερε για άλλη μια φορά να αποδώσει την κατάσταση στην κοινωνία. Μην ξεχνάμε, όμως, το εξής: το “Αλ Τσαντίρι” είναι, όπως οι δημοσκοπήσεις: μία φωτογραφία της στιγμής… που μπορεί να μας βρει χαλαρούς, απηυδισμένους, θυμωμένους ή αδιάφορους, αλλά πάντα μια φωτογραφία που αφήνει θετική αίσθηση, είτε πρόκειται για το καυστικό χιούμορ του Λαζόπουλου ή για τον μοναδικό Δημήτρη Μητροπάνο.

Ας ασχοληθούμε λίγο και με τα τοπικά μας: δύο θέματα απασχόλησαν έντονα την τοπική κοινωνία: το κτίριο του ΙΚΑ και η χρήση του παλιού Νοσοκομείου, χωρίς να αγνοούμε και τα επίσης σημαντικά προβλήματα του Νέου Νοσοκομείου (εφημερίες, επάρκεια και αμοιβές προσωπικού), τις απεργίες και το μόνιμο φαινόμενο της κυκλοφοριακής συμφόρησης στο κέντρο της πόλης.

Το πολυσυζητημένο θέμα του νέου κτιρίου του ΙΚΑ και του πρόσφατου διαγωνισμού πυροδότησε τρομερές συζητήσεις. Δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί τόση μανία να επιστρέψει το ΙΚΑ κοντά στο κέντρο της πόλης: κυκλοφοριακό και πάρκιγκ δεν τα σκέφτεται κανείς; Το ΙΚΑ πρέπει να βρεθεί σε χώρο εκτός του κύριου οικιστικού ιστού της πόλης, να έχει επάρκεια χώρων και ασφαλή πρόσβαση για όλους. Ο νυν χώρος καλύπτει μόνο το πρώτο, ενώ ο καινούριος φαίνεται να καλύπτει και τα τρία! Είδωμεν τι μέλλει γενέσθαι, καθώς οι οικονομικοί όροι του διαγωνισμού χαρακτηρίζονται τουλάχιστον ύποπτοι κι υπερβολικοί από πολλούς.

Το άλλο θέμα, περί χρήσης των χώρων του παλιού Νοσοκομείου, έχει πάρει μία δόση από την Πηνελόπη με τους δεκάδες μνηστήρες: κάθε φορέας έχει και μια δική του εκδοχή για την νέα χρήση! Έτσι κι εμείς προτείνουμε: αποκαταστήστε το κεντρικό διατηρητέο κτήριο στο οποίο θα μπορούσαν να στεγαστούν αρκετές υπηρεσίες και ισοπεδώστε τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις δημιουργώντας ένα και μοναδικό τεράστιο υπόγειο πάρκιγκ που θα ελαφρώσει απίστευτα το κέντρο και υπέργεια μετατρέψτε το σε ένα ωραίο πάρκο (με ή χωρίς καφετέρια…) συνέχεια της Ροδιακής Έπαυλης.

Ας περιμένουμε να δούμε τι θα βρέξει η νέα εβδομάδα, αν και ο καιρός άρχισε πάλι να ζεσταίνει…

Το παρόν δημοσιεύθηκε πρωτότυπα στο rhodes.online στα πλαίσια της στήλης Η Εβδομάδα που πέρασε. Μεταγράφηκε στο παρόν blog με την αρχική του ημερομηνία στις 31/12/2012.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *