Άλλη μια εβδομάδα μες την κρίση…

Η διεθνής οικονομική κρίση αποτελεί το αγαπημένο θέμα των ΜΜΕ αυτή την περίοδο, παραμερίζοντας την εφήμερη ή όχι “νίκη” του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις και το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου κατά μέρος. Και έτσι για άλλη μια φορά οι πολυειδικοί (εκ του πολυκατσάβιδου) μας βομβαρδίζουν με απόψεις, γνώμες και φήμες που το πιθανότερο είναι ότι διάβασαν σε κάποιο blog ψάχνοντας για την πιο “καυτή” είδηση. Η διαφορά είναι ξεκάθαρη: όταν ακούς τους προαναφερθέντες νιώθεις ότι τα πάντα καταρρέουν γύρω σου, τα χαρτονομίσματα των 20€ θα μετατραπούν σε ταλιράκια κ.ο.κ. ενώ όταν ακούς τους οικονομικούς αναλυτές καταλαβαίνεις, ότι τουλάχιστον στην Ευρώπη, είμαστε στην αρχή του κακού και μπορούμε να το προλάβουμε…

Η διεθνής κρίση είναι σαν την έκρηξη ενός ηφαιστείου: οι καπνοί και οι μικροσεισμοί προειδοποιούσαν χρόνια, χωρίς κανείς να ξέρει πότε θα εκραγεί το ηφαίστειο. Κι η έκρηξη άρχισε και δεν φαίνεται να έχει σταματήσει: το αμερικανικό οικονομικό σύστημα αναδείχθηκε σε μια σύγχρονη Πομπηία, ενώ όλος υπόλοιπος κόσμος νιώθει πλέον τους τριγμούς και δεν ξέρει πότε και που θα σταματήσει ή θα κρυώσει η λάβα των καταρρεύσεων. Η απέλπιδα προσπάθεια να σώσουμε ότι μπορούμε έχει αρχίσει να φέρνει τα πρώτα αποτελέσματα, αρκετά για να κρατά την φλόγα της τελευταίας ελπίδας αναμμένη. Για εμάς που είμαστε μακριά δύο πράγματα έχουν σημασία: θωράκιση και όχι πανικός.

Τα δύσκολα θα έρθουν όταν σταματήσει η έκρηξη, η λάβα κρυώσει, οι καπνοί σταματήσουν και η στάχτη που έχει κατακλύσει τα πάντα θα έχει κατακαθίσει. Το τοπίο θα είναι κενό, νέο κι αδιαμόρφωτο και όπως η γη με την λάβα αποκτά νέες ιδιότητες, μένει να δούμε πως θα χαραχθεί το οικονομικό σύστημα μέσα στις στάχτες του, καθώς αποκλείεται να αναγεννηθεί ως άλλος φοίνικας.

Μέσα σε όλα αυτά έχουμε την λεγόμενη “ανατροπή του πολιτικού σκηνικού” στην χώρα μας και την παγίωση της διαφοράς μεταξύ Obama-McCain στις προεδρικές εκλογές των Η.Π.Α. Στο τελευταίο παρατηρούμε την εξαιρετική ένταση που προκαλούν τα δύο επιτελεία, στο πρώτο έχουμε τρεις κατηγορίες ανθρώπων: αυτούς που το λένε και δεν μπορούν να κρύψουν την χαρά τους, αυτούς που το λένε και δεν μπορούν να το πιστέψουν κι αυτούς που το λένε κι απλά δεν τους νοιάζει! Και καλώς ή κακώς, οι τρίτοι είναι και οι περισσότεροι.

Στα τοπικά μας, δεν άλλαξαν και πολλά! Συνεχίζουμε να χωροθετούμε το νέο ΙΚΑ, συνεχίζουμε να δημοπρατούμε τη νέα και την παλιά μαρίνα, συνεχίζουμε να αξιοποιούμε το παλιό νοσοκομείο. Μοναδικές, ίσως, παραφωνίες στο σκηνικό ο Δήμαρχος Αρχαγγέλου κ. Παπουράς, ο οποίος έβαλε τα γυαλιά στους συναδέλφους κερδίζοντας πόρους από τα ανταποδοτικά για την υδροδότηση των νησιών, κι η υπόθεση του Μεσαιωνικού Φεστιβάλ, που καταφέρει να αποξενώσει τον Δήμο Ροδίων με το Μεσαιωνικό Ρόδο (τον φορέα που μέχρι σήμερα το προετοίμαζε), να εμπλέξει την δημοτική αρχή σε περιπέτειες για ύποπτους χειρισμούς, να διαρρήξει το καλό πνεύμα συνεργασίας μεταξύ των παρατάξεων του δημοτικού συμβουλίου, αλλά και να δώσει την ευκαιρία στον κ. Χατζηευθυμίου να δείξει ακόμη μία φορά ότι όποιος αφήνει έκθετη ή ευάλωτη την Δημοτική Αρχή, δεν θα χαίρει της καλύψεώς του.

 

Το παρόν δημοσιεύθηκε πρωτότυπα στο rhodes.online στα πλαίσια της στήλης Η Εβδομάδα που πέρασε. Μεταγράφηκε στο παρόν blog με την αρχική του ημερομηνία στις 31/12/2012.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *