Από το Big Brother και το Bar στο Fame Story και το Survivor τα reality games περνάνε καθώς φαίνεται στην φάση του εκφυλισμού. Τα reality games δεν έχουν πλέον το αβαντάζ της πρωτοτυπίας καθώς μετράμε πλέον των δέκα επιτυχημένων ή όχι τέτοιων τηλεοπτικών παιχνιδιών. Βέβαια, η τηλεοπτική παραγωγή είναι ευρυματικότατη και συνεχώς θα φέρνει στις οθόνες νέες ιδέες και νέα πρόσωπα. Το θέμα είναι ότι ο κορεσμός επέρχεται και επιπλέον αυτού του είδους εκπομπές αρχίζουν να έχουν παράπλευρες συνέπειες οι οποίες οδηγούν στον εκφυλισμό της τηλεόρασης ως μέσου και τον κίνδυνο της κοινωνικής επέκτασης αυτού.

Όταν όλο το πανελλήνιο περνούσε την Πρωτοχρονιά του περιμένοντας την ανακοίνωση του Τσάκα ως Νικητή του Big Brother, λίγοι ανησυχούσαν για το κατά πόσο τα reality θα λάμβαναν την θέση που έχουν σήμερα: μία θέση διαβρωτική για την ελληνική showbiz. Το Big Brother ήταν μόνο η αρχή: το Bar, το Big Brother II, το The Wall, η Φάρμα, η Φάρμα Special, το The Gym, το Party, το Mission, το Fame Story, η Φάρμα ΙΙ, το Fame Story II, το Survivor, το Survivor II και το Fame Story III μαζί με τα ημί-reality Pop Stars, Super Idol και EuroStar είναι η θαυμάσια συλλογή realities της ελληνικής τηλεόρασης ενώ ακόμα δεν έχουμε δει τα πάντα καθώς το The Apprentice βάζει και τον Alpha στον χορό που μέχρι τώρα μονοπολούταν ανάμεσα σε Mega και ΑΝΤ1 μετατρέποντας την όλη υπόθεση σε μονομαχία των δύο «μεγάλων» της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Το Fame Story και το Survivor είναι τα μόνα που ως ιδέες ξεχωρίζουν, κι αυτό διότι κανένα από τα δύο δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ως απλό reality, καθώς είτε οι εμπλεκόμενοι είναι άτομα μεγάλου κύρους και αξίας είτε οι συνθήκες του διαγωνισμού κάθε άλλο από πραγματικές είναι, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα. Το θέμα είναι ότι τα reality «γέννησαν» στην ελληνική τηλεόραση μία σειρά από εκπομπές που ασχολούνταν αποκλειστικά με αυτά και τους εμπλεκόμενους σε αυτά, κατά κύριο λόγο, ενώ αποτέλεσαν και αποτελούν θέματα καθημερινά στην πλειοψηφία των δελτίων ειδήσεων των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών.

Η παράλληλη οικονομία που αναπτύσσεται γύρω από τα reality είναι πολύ μεγάλη για να αγνοηθεί. Δεκάδες «δημοσιογράφοι» κάνουν «ρεπορτάζ» πάνω σε αυτά, εταιρείες κερδίζουν αρκετές χιλιάδες ευρώ από τις ψηφοφορίες, βγαίνουν στην αγορά soundtracks και CD, νυχτερινά κέντρα έχουν ως αποκλειστικούς διασκεδαστές πρώην παίκτες, γίνονται τουρνέ, ενώ, κατά τ’ άλλα άγνωστα, άτομα εισβάλλουν σε κάθε πιθανό επαγγελματικό τομέα της showbiz.

Η εφήμερη δημοσιότητα καταστρέφει τόσο τα άτομα που την αποκτούν όσο και τα άτομα, και συγκεκριμένα τους διάφορους επαγγελματίες τραγουδιστές, που την στερούνται. Ταυτόχρονα, ήδη γνωστά άτομα, εκτίθενται και αναλώνονται από τα MME μόνο με την συμμετοχή τους σε παρόμοιες εκπομπές, σε «θεσμικούς ρόλους», κριτικής επιτροπής, καθηγητή ή άλλο. Το πρόβλημα είναι ότι η ξαφνική έκθεση στα φώτα της δημοσιότητας έχει ως αποτέλεσμα το κοινό να μην εστιάζει στο πολυποίκιλο έργο και το κύρος των ατόμων αυτών, αλλά στα όποια προσωπικά τους ελαττώματα, άσχετα με το τι έχουν πραγματικά προσφέρει.

Ο εκφυλισμός που επέφεραν τα reality games στην ελληνική showbiz είναι τρανό δείγμα της ανωριμότητάς της. Η ελληνική showbiz βασίζεται στην δημοτικότητα, στην νύχτα και την τηλεόραση. Η δημοτικότητα είναι δίκοπο μαχαίρι: αποκτάτε εύκολα, διατηρείται δύσκολα και επιλέγει τα κακά για να ασχοληθεί. Η νύχτα διατηρεί το ελληνικό κοινό σε μία φάση κορεσμού, καθώς η καλλιτεχνική προσφορά υπερκαλύπτει την ζήτηση με αποτέλεσμα ποσοτικά τεράστιο και ποιοτικά ελάχιστο καλλιτεχνικό προϊόν. Σε μια Ελλάδα που δεν έχει περάσει τις καλλιτεχνικές περιόδους που πέρασαν η Ευρώπη και οι Η.Π.Α., για διάφορους λόγους, το να προσπαθεί να επιβάλει την pop κουλτούρα που ποτέ δεν δημιουργήθηκε, αλλά κατασκευάστηκε, είναι καταστροφικό. Έτσι, η όποια σημερινή νεοελληνική κουλτούρα κτίζεται στα πλέον σαθρά θεμέλια, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρει στο βούλιαγμά της κάθε ποιοτική και ουσιαστική προσπάθεια για πολιτιστική ανάπτυξη.

Δεν φταίει η ελληνική κοινωνία για την κατάσταση, αλλά η καλλιτεχνική ανεπάρκεια της ελληνικής showbiz. Την άκρατη δίψα της για ποιότητα το ελληνικό κοινό προσπαθεί να την εξαλείψει με την υπερβάλλουσα κατανάλωση ποσότητας. Έτσι, το φαινόμενο των reality games μπορεί να προσφέρει τεράστιες ποσότητες, χωρίς να διασφαλίζει την ποιότητα, και ταυτόχρονα να εκφυλίζει με την γρήγορη δημοσιότητα την ελληνική ανώριμη showbiz, χωρίς να φταίει ουσιαστικά αυτό ως φαινόμενο για την παρακμή της.

Ο καλλιτεχνικός κόσμος της Ελλάδας παρουσιάζει το εξής φαινόμενο: από την μια έχουμε τους διάσημους τραγουδιστές της νύχτας και τους τηλεοπτικούς ηθοποιούς και δημοσιογράφους και από την άλλη τους λεγόμενους έντεχνους ή ποιοτικούς ερμηνευτές και τους θεατρικούς θεραπευτές και δημοσιογράφους. Η πρώτη ομάδα, στην πλειοψηφία της, επιζητά συνεχώς τα φώτα της δημοσιότητας και σνομπάρει την δεύτερη. Η δεύτερη ομάδα απαξιεί να ασχοληθεί με τις «μάζες» και σνομπάρει την πρώτη. Όταν οι δύο ομάδες καταλάβουν από την συνεργασία τους θα κερδίσουν και αυτοί αλλά και η ελληνική καλλιτεχνική ζωή, και θα έχουμε πραγματικά ξεφύγει από τον κίνδυνο του εκφυλισμού.