Βασισμένη στην αληθινή ιστορία ενός πυγμάχου που θα χάσει τα πάντα στο Μεγάλο Κραχ του 1929, το “Cinderella Man” αφηγείται πως ο χρεωκοπημένος ήρωάς της, ξανασηκώνεται στα πόδια του και αγωνιζόμενος να σώσει την οικογένειά του από την εξαθλίωση, θα φτάσει στην κορυφή του κόσμου διεκδικώντας τον τίτλου του Παγκόσμιο Πρωταθλητή Βαρέων Βαρών.

Ο Ron Howard αναδεικνύεται πλέον στον αριστοτέχνη των βιογραφικών ταινιών, μετά το A Beautiful Mind. Ο Russell Crowe δίνει μια μοναδική ερμηνεία, αντάξια του Oscar που φέρει, η Renee Zellweger δίνει ίσως την καλύτερη της ερμηνεία, καθώς γίνεται πιστευτή και ειλικρινής, ενώ ο Paul Giammati μάλλον θα δει την περσινή “αδικία” της Ακαδημίας Κινηματογράφου των ΗΠΑ να διορθώνεται έστω και στον β’ αντρικό ρόλο.

Αυτό που μου έκανε πραγματική εντύπωση, είναι ότι σεναριακά, κανείς δεν προσπαθεί να εξιδανικεύσει τους ήρωες και τις καταστάσεις! Ο Jim Braddock του Russell Crowe δεν είναι ένας ήρωας που προσπαθεί να ξεσηκώσει τα πλήθη, να εμπνεύσει γενιές. Είναι ένας απλός άνθρωπος, κτυπημένος από την οικονομική ύφεση, το Μεγάλο Κραχ του 1929, στις ΗΠΑ, που πασχίζει να δώσει στην οικογένειά του τα απολύτως απαραίτητα.

Θα ταπεινωθεί, αλλά θα παραμείνει έντιμος και αξιοπρεπής. Τα ιδανικά του είναι η αφοσίωσή του στην οικογένειά του, χωρίς να παραβιάζει τις αρχές του. Ο ίδιος δεν θα επιδιώξει την θέωση. Οι άλλοι θα εμπνευστούν από αυτόν, θα ταυτιστούν με τον τίμιο άνθρωπο που θα φτάσει στην κορυφή του κόσμου.

Ο Ron Howard καταγράφει ιδανικά αυτή ακριβώς την κατάσταση. Καθώς η ταινία κλιμακώνεται βλέπουμε τον κεντρικό ήρωα να παλεύει για την οικογένειά του με την ίδια αποφασιστικότητα με την οποία άρχισε. Αυτό που αλλάζει, είναι ότι ο κόσμος γύρω του τον βλέπει πλέον σαν τον απόλυτο ήρωα του, τον εξιδανικευμένο άντρα που στέκεται στα πόδια του, όταν η ίδια η Αμερική είναι γονατισμένη, όπως αναφέρει ένα από τα slogan της προώθησης της ταινίας.

Η σκηνοθεσία παραμένει μεγάλο ατού για την ταινία. Ρευστά πλάνα, ρεαλιστικές λήψεις και εξαιρετικό μοντάζ, ιδίως στους αγώνες. Έξυπνα βαλμένα flashback και μνήμες, ενδιαφέρουσα φωτογραφία και άρτια αναπαράσταση (σκηνικά, κοστούμια) μιας Αμερικής που αγωνιζόταν να αναρρώσει από μία απίστευτη κρίση.

Σπουδαία και μουσική της ταινίας, που δρα υποστηρικτικά σε όλες τις στιγμές έντασης και συγκίνησης, με κύρια έμφαση στα έγχορδα, σε μελωδίες και ενορχηστρώσεις, όπως ο Thomas Newman πολύ καλά γνωρίζει. Εξαιρετικής ποιότητας και η μίξη ήχου: στις σκηνές που το πλήθος κραυγάζει, η ένταση της εικόνας, η συγκίνηση της ιστορίας και ο ρεαλισμός του ήχου σε κάνουν να θέλεις να σηκωθείς από το κάθισμά σου και να ζητωκραυγάσεις:

Braddock, Braddock, Braddock!

Το παρόν δημοσιεύθηκε πρωτότυπα στο WebPort. Μεταγράφηκε στο παρόν blog με την αρχική του ημερομηνία στις 31/12/2012.